اشعار نازبانو

نوشته ای از یک نا آشنا :

پرسيدم : هنگام غروب ، خورشيد چرا زرد رنگ است؟
گفت: از بيم جدايی.
خورشيد،با همه ی درخشندگی در پايان هر روز، ناپديد ميشود و جای خود را به تاريکی ميدهد. ولی آفتاب عشق، جاودانه در آسمان دل ميدرخشد و جان ميبخشد و اين روزی است که شبی به دنبال ندارد.
پرسيدم : عشق چيست؟
گفت : آتشی است .
گفتم: مگر آن را ديده اي؟
گفت: نه در آن سوخته ام.
عشق را با تمام وجود فرياد بزن تا به جهانيان ثابت کنی که تمام مسيرها به سمت مشترک مورد نظر اشغال نمی باشد.
به کوه گفتم: عشق چيست؟
لرزيد.
به ابر گفتم: عشق چيست؟
باريد.
به باد گفتم: عشق چيست؟
وزيد.
به پروانه گفتم: عشق چيست؟
ناليد.
به گل گفتم: عشق چيست؟
پر پر شد.
به انسان گفتم: عشق چيست؟
اشک از ديدگانش جاری شد و گفت: ديوانگيست

نظرات ()

به پای تو چه زود پیر می شوم

ولی

تو بی وفاتر از همه عصای دست دیگری !‌ ! !

نظرات ()

 برو!

هر جا که می خواهی برو

اما

دورتر از یک نفس نرو

نظرات ()

    ماهی شده بود باورش

    تور اگه بندازن سرش

    میشه عروس ماهیها

    شاه ماهی میشه همسرش

    ماهی باورش نبود

    تور  اگه بندازن سرش

     نگاه گرم ماهیگیر

     میشه نگاهه آخرش

نظرات ()

    عشق یعنی زندگی را باختن

                         چند سالی بی دلیل با هر الاغی ساختن

نظرات ()

   به ياد آرزو هايی که می ميرند

                                سکوتی می کنيم به سنگينی فرياد

نظرات ()

"مينويسم همه با تو نبودن ها را

   تا تو از تنهايی مرا به با تو بودن ببری.

   و من باور کردم نگاهت را

   و دلتنگيم را سکوت خواهم کرد

  ا گر چه به اندازه ی خدا رسيده باشد"

نظرات ()

آنقدر سياهی ديده ام

که بوی محبوبه شب باغچه ات

و برق چشمان زيتونی ات

سپيدی يک دست راه زندگی را

برايم تداعی می کند

شمع و گلباران هم نيازی نيست

شهرزاد همه قصه های من

فقط يک تکه از قلبم را به من پس می دهی ؟

نظرات ()

قرار بود

عشق ,سيب ,زندگی, نان

و... را 

قسمت کنيم

تو را نمی دانم, اما من

خوب به ياد دارم

فريادی در تو نيست

می انديشم

به تو که در غزلهايم به خواب رفته ای

و می هراسم

از عشق ,لبخند, ترديد, زندگی و سيب

آه اين کلمه ها مرا خواهند کشت

شايد روزی

يادت بيايد, من و دفتر غزلهايم را

که با ترديد آن را ورق می زدی

و به ياد آوری      

                 روز قرارمان را 

نظرات ()

      پيش از آنکه ترکش گويی

      پيش از آخرين وداع......

      تنها لحظه ای درنگ کن

      در چشمانش دوباره خيره شو

      چه می بينی؟

نظرات ()

  رفتم که نباشم !

  پنهانم, اما هستم ....خوب نگاه کن عاشق !

   افسوس که کاکتوسها جلوی چشمانت حصاری کشيده اند.

نظرات ()

       ساده بگم برات

        بدون حرف و تلاتم

                  خالی از رنگ و ريا

        نه به اندازه خود

         نه به اندازه دنيا

                    نه به مقياس زمان

          دوستت دارم   

                       به اندازه عشق                                                                         

نظرات ()

               چه  فرق می کند تو شانه هايت را به اندازه چند بند انگشت

               خالی بگذاری........مهم اين است که من هميشه تو را  قبل

                آنکه اتفاق بيفتی گريه کرده ام.

نظرات ()

                    ديگه بعد از تو چون هميشه, من دلم يه گل آتيشه

                               اما يادت هرگز از دل جدا نميشه

بيا و از خير خواب  و رويا  بگذر.تو که از باديه ها باز نميگردی ! پس ديگرچه کار به تلخی گريه های شبانه من داری ؟ بگذار شاعری در اين سوی سياهی مدام خواب تو را ببيند و مدام بگريد. 

                         (( گريستن تقدير تمام شاعران است))

نظرات ()

         رفتنت آغاز ويرانيست حرفش را نزن

                                           ابتدای يک پريشانيست حرفش را مزن

نظرات ()

               کمی با من مدارا کن

               تو ای عشق دامن گير

               کمی با من مدارا کن تو ای  

               عابر اين رود

               تويی که همچون باد

               آمدی و می گذری

               منم که چون گرد هميشه در تلاطمم

               کمی با من مدارا کن

               که اين نيز بگذرد

               مدارا کن که ديگر در

               ذهنها هيچ نخواهد ماند

               کمی ديگر مدارا کن

               که تا چون قطره ای ديگر

               اين ماهی بی آب جان خواهد داد.

                                                   ۸۴/۶/۱۰

نظرات ()

          به چشمانم نگاهی کن   مرا در خويش معنا کن

          برای عشق ورزيدن   مجالی خوش مهيا کن

نظرات ()

  امشب برايت بار آخر می نويسم

  اشکم به روی عکس تو خطی کشيده

  خطی که باريک و شکسته است

  امشب به سان عکس تو ,تر می نويسم

  بال کبوتر های عاشق را شکستند

  با غصه و اندوه و غم من می نويسم

  گفتم که ديگر اين نوشته آخرين بود

  آری به يادت, من برای بار آخر می نويسم

نظرات ()

  روی  سنگی که نتراشيده اند

  "اينجا کسی خوابيده ساکت باشيد "

   من از زمان مشروطه به بعد

   پیوند بين ابرو هايم را برداشته ام

   اما خيالت تخت 

   می توانی به اسم بتراشيم

  " دوشيزه ناکام "

   راحت باش ,ديگر دوست ندارم

   فقط فاصله ها نزديک است

   و دستها عبور نمی کنند

  اين روز ها حس می کنم

   شماره شده ام

   چند رقم پشت هم و

   مدام می پرسم

   اگر بميرم اسمم از دفترچه خاطراتت ...............

   بعد يادم می ايد که تو سالهاست  دفترچه ات را گم کرده ای

   شايد به خاطر , بخاطر سپردن شماره ۴

   نيازی به کاغذ نباشد.

نظرات ()

گذشته در چشمانم مانده است

عبور ثانيه ها ی رد شده در تمام نگاه هايم مشهود است

چشمانت را با شقاوت تمام به روی حقايق بستی

صبور ميمانم و بی تفاوت می گذرم

که نفهمی هنوز هم  دوستت دارم.

نظرات ()

 غزل سروده ام, و باز هم  اسم تو تمام قافيه

که اشتی داده ای مرا

با تمام لحظه های  خوب شعر.

غزل سروده ام ,و باز هم  در تمام بيت ها

نظرات ()

                وقتی نوشتم :عاشق ترينم

                                     گفتی نمی خوام تو رو ببينم 

                برات نوشتم:  که بيقرارم

                                      با خنده گفتی: دوستت ندارم

                                                                              ۸۳/۱۱/۱۳

نظرات ()

  می خوام به تعداد  پفکهای  دنيا بهت بگم:

                   تولدت مبارک

       از افتابی خانه تو تا مهتابی خانه من يک دست فاصله است

                دستهايت را دراز کن تا مهتابی افتابی شود.

نظرات ()

     آن دوست که عهد دوست داری بشکست

     می رفت و منش  گرفته دامن در دست

     می گفت دگر باره  به خوابم بينی

     پنداشت که بعد از او مرا خوابی هست

       ( ابو سعيد ابولخير)

نظرات ()

روز اول که به مهرت دل خود را دادم
بر لبت همچو نسيم سحری افتادم
چشم مستــــت بردم هوش ز ســـر
من که عاقل بدم اينک به جنون افتادم
لحظه هايم همه مستند و پريشان اما
تو ندانی به کنارت که چو سان دلشادم
در کلام تو ندانم که کدامين جادوســـت
ليــک دانم که تو شيرينی و من فرهادم
طعنه ها ميزنی اما دلت از عشق پر است
زين سبب در غم عشقت به فغان افتادم
از همان روز که بردی دل و دلدار شدی
به خـــــدا دل به وفای احـــــــدی نگشادم
اه از ايـــــن همــــه بیـــــــداد تـــو یــــار
داوری نیـــســــت که از تـــو بستاند دادم

نظرات ()

                    نيک بنگر به من عاشق دل خون غريب

                   انکه عمری به ره عشق تو سرگردان است 

نظرات ()

    من تمام هستيم را در نبرد با سرنوشت در تهاجم با زمان اتش

     زدم ,کشتم.

                 من بهار عشق را ديدم ولی باور نکردم

                  ۱ کلام در جزوه هايم هيچ ننوشتم

من ز مقصد ها پی مقصود های پوچ افتادم تا همه خوب ها رفتند و ,خوبی مانددر يادم

      من به عشق منتظر بودن همه صبر و قرارم رفت

       بهارم رفت........عشقم مرد.........يارم رفت

(مسعود فرد منش)

نظرات ()

گفتی پر هيز می کنم ....گفتم چطور؟

گفتی خيالات ممنوع.همين !

يعنی ميشود من ميتوانم پرهيز شوم ..می توانم بی دريغی را همچنان

به سبکی پرواز از بادکنکها تجربه شوم؟

اگر برگهای پاييزيم را که ميبينم بهار روياهای خويشم صدای له شدنشان

را به گوشم نا بينا کند...چه می شوم؟ تو چه شده ای؟

دريغ که تصميمات برايت قفلهای بی کليدند وگرنه نشانت می دادم که اگر

باورها خيالی شوند...کلکی بيش نيستند

ميدانی ....از عشق خيال هم گريزی نيست

پس بيهود مکوش !

نظرات ()

دلم هوای اين خونه را کرد اومدم ديدم اون هم بدون تو خيلی غمگينه

ای کاش زمان به عقب می رفت ای کاش هنوز هم بودی..............

 اگر می دانستم پرواز کبوتر پرواز اخر است و لبخند ماه اخرین لبخند
اگر می دانستم قدمهای مسافر قدمهای بی باز گشتیست و کوچ پرستوها
اخرین کوچ و نفسهای ماهی کوچک اخرین زمزمه زندگیست.
اگر می دانستم قلبم هیچگاه پر پرواز نخواهد داشت و بهار هیچگاه به کلبه قلبم بازنخواهدگشت
تو را برای اخرین بار به خاطر می سپردم

نظرات ()

پس از اون عاشقی از تو

نمی شه ديگه غافل شد

با اون ديوونگی ها که

نمی شه ديگه عاقل شد

تنها ترينم!!

منتظر شکستن سکوتت بودم که به واژه های بی قرار معنا دهی و به انتظاری

ابدی پايان دهی.

هر اغازی پايانی دارد .ارزو می کردم راهی که با عشق شروع کردم پايانی نداشته باشد راهی که  دليلش تو بودی.برايت نوشتم و برايت سرودم اما

((ميروم زيرا که بايد رفت

ديگر ان تاب و توانی نيست))

اما دليل زندگی:

دانی از زندگی چه می خواهم؟من تو باشم......تو........پای تا سر تو, زندگی

گر هزار باره بود ,بار ديگر تو...بار ديگر تو.

از همه شما دوستای عزيزم  که اين ۱ سال و نيم همراه و

همسفرم بوديد متشکرم.

از دوست خوبم مهدی( وبلوگ کيان ) که مشوقم تو باز کردن اين خانه ی عشق بود ممنونم.

                      بعد از دل را به ذکر داستانها مينهم

                      شعر را می بوسم و وندر کنارش مينهم

                      خسته گرديدم دگر با وزن و شعر و قافيه

                      می زنم من قيد شعر و زين اسارت می رهم

                                                                                        خدانگهدار

                                                                                       نازبانو ۱۴/۹/۸۱

نظرات ()

شما به من بگوييد ايا گناه کردم
که از سر جوانی به او نگاه کردم
بس شامها که قلبم مانند اسمان بود
در اسمانم او را تشبيه ماه کردم
در دفترش هميشه يک رنگ تيره کم داشت
با مردمان چشمم انی سياه کردم
بی اعتنا تر از باد با پای خود لگد زد
بذری که با مشقت ان را گياه کردم
مثل عبور يک رود از او گذشتم
با ياد او دوباره شب را پگاه کردم
می خواستم دل من همپای او بسوزد
نه او مرا نمی خواست من اشتباه کردم

نظرات ()

 ((تو ای اشنای غريبه با دقت بخون ))

ماهي تو كه بر بام شكوه امده است

ايينه ز دستت به ستوه آمده است

خورشيد اگر گرم تماشاي تو نيست

دلگير مشو ز پشت كوه آمده است


به اينجا هم سر بزنيد در باره ی بازارچه ی خيريس

http://1mardetanha.persianblog.ir/

نظرات ()

دردم از توست ,ولی درمان نيست

در درون تن افسرده ی من

اه افسوس که ديگر جان نيست

دل من در دل توست

چشم من در پی توست

پر ز عشقم من و اما ديگر

در نگاهم شور عشق عريان نيست

من از اين عصيان ها می سوزم

گوشه ی دنج اتاق سيهم می پوسم

و مرا هيچ دگر سامان نيست

کاش هرگز نه تو را می ديدم

و نه از باغ دلت عشق را می چيدم

تو شکستی پيمان 

برو ای دوست مرا با تو دگر پيمان نيست

نظرات ()

اگر می دانستم پرواز کبوتر پرواز اخر است و لبخند ماه اخرين لبخند
اگر می دانستم قدمهای مسافر قدمهای بی باز گشتيست و کوچ پرستوها
اخرين کوچ و نفسهای ماهی کوچک اخرين زمزمه زندگيست.
اگر می دانستم قلبم هيچگاه پر پرواز نخواهد داشت و بهار هيچگاه به کلبه قلبم بازنخواهدگشت
تو را برای اخرين بار به خاطر می سپردم

نظرات ()

ساده ترين وسوسه ی زندگی

گرمی دست پر از عشق تو بود

اه در اين واديه ی دلخستگی

اين دل من زنده به عشق تو بود

سبز شدم از نفس گرم تو

باغ شدم از دل پر شور تو

پرسه زدم با دل پر التهاب

پر ز سحر در شب پر نور تو

لحظه ی نوميد پس از بودنت

خالی اين قلب پس از رفتنت

اه چه درديست برای دل

کوچک من درد نبود غمت

ميکشدم  حسرت ديدار تو

ميکشدم اين همه درد و سکوت

می شدم ای کاش که بيزار تو

نظرات ()

ان زمان که افتاب روز ارامش شب را در هم ميشکند در مه صبحگاهی

بال بگشا و روزی نو را فراخوان.اگاهی تازه ای از بودن دست جهان

را در دستهايت بفشار و گل لبخند را به لبانت بنشان.

چه با شکوه است زنده بودن و از عشق گفتن و به انتظارت نشستن....

(عيد همه ی شما دوستای خوبم مبارک)

نظرات ()

زردی امروزم از پاييز نيست

در بهارم زرد زردم تا ابد

عشق تو درديست بی درمان و من

غرق دردم ,غرق دردم تا ابد

گرمی دستان من از عشق بود

حال , سرد سردم تا ابد

از هيا هوی جنون اميز عشق

توبه کردم ,توبه کردم تا ابد

نظرات ()

گفت بنويس و بگو تا همه بدانند که شما قشنگی روزگار من هستی

و من نوشتم که همه بدانند شما همه ی  زندگی من هستی.....

با همه چشم تو را می جويم

با همه شوق تو را می خوانم

زير لب باز تو را می خوانم

دايم اهسته به نام.....(شاملو)

بار ها تکرار خواهم کرد که:

*عشق تو جامه قبای دل تنهای من است

صورت ماه تو فانوسک شبهای من است*

کاش با زبان ساده ی شعر می فهميدی که

*نام تو زمزمه ی شام و سحر های من است*

و بدان و بدان که بعد از بودن و نبودن های مکرر تو اکنون

*اسمان خاکستری خانه ی من است

من به انتظارت نشسته ام*

پش:

جز من اگرت عاشق و شيداست بگو

ور ميل دلت به جانب ماست بگو

ور هيچ مرا در دل تو جاست بگو

گر هست بگو,نيست بگو,راست بگو

(د.ع.ش)

نظرات ()

 از ليلی و مجنون از فرهاد و شيرين ...ياد گرفتم که ديوانه وار دوستت بدارم

کيستی؟

کيستی که اين چنين  با روح تو اميخته ام؟

کيستی  که من تا ابد در بند های اسارت اين عشق خواهم زيست,,کيستی؟

و روزی دوباره شکوفه ها لبخند خواهند زد

و ابر های سرگردان تولد باران را جشن خواهند گرفت

و من تکدانه ی  ارزو يم را در کوير ذهنم می کارم

و تنها دانه ی عشقم را به بار خواهم نشاند

روزی که دوباره تو را خواهم يافت

عشق من بخواب ,اسوده بخواب که خدا بيدار است....

نظرات ()

مرا از اين  شب پر اضطراب خواهی برد؟

دمی به کوچه ی ارام خواب خواهی برد؟

مرا که اين شب تاريک و سرد ترساندست           

برون دلهره تا افتاب خواهی برد؟

به اسمان دل روشنت مرا يک شب

برای چيدن مشتی شـــهـــاب خواهی برد؟

دلم گرفته از اين شعر های هر جايی

مرا به شهر غزلهای ناب خواهی برد؟

اسير قحطی روياست شهر چشمانت

شبی مرا به تماشای خواب خواهی برد؟

نظرات ()

چرا عريان نباشم؟ اسمان لباس من است.

من از سکوت و تنهايی خويش اموختم که بايد ((ديوانه وار دوست بدارم))

پنجره با تو اغاز ميشود و کوچه سراغ تو را می گيرد.

نامت در تمام هستيم جاريست .

در فراسوی مرزهای تنم تو را دوست دارم ,

در فراسوی عشق تو را دوست دارم

''عشق من:

من چه دارم که تو را درخور ؟

هيچ!

من چه دارم که سزاوار تو ؟

هيچ!

تو چه داری؟

همه چيز!

تو چه کم داری؟

هيچ! ''

''ح.م''

نظرات ()

انگار برای عاشقی افريده شده.يا نه!!!!برای رسوندن خبری از عاشقی به معشوقی

يا از معشوقی به عاشقی....

قاصدک رو گرفتم  اين بار هيچ خبری با خودش نداشت اما نذاشتم بی خبر بره

تو گوشش زمزمه کردم و او نو به دست باد سپردم......

قاصدک نرفته برگشت و گفت:

شونه های من برای رسوندن اين خبر ضعيف هستن .اين خبر سنگينه و اين عشق بزرگ.

گفتم برو.........

قاصدک به فکر فرو رفت بعد لبخندی زد و گفت:

از دوست داشتن تا عاشق بودن راه طولانيه ,راهی از رنج و عشق و صبوری

و هر کسی به  اين راه اشنا نيست پس عاشق اون کسی باش که جواب  عشق

رو خوب بده......

عاشق يک عاشق باش

نظرات ()

در اينجا زندگی سطحی ست

ابها مرگ اور, اسمان سرد است

در اينجا سخت بيمارم ولی اين را نمی دانم

بخود کرده گرفتارم, بخود گفته پشيمانم

به شعر و بستر اندوه بيهوده محتاجم

نمی دانم که چشمانی پر از حسرت مرا ژرفانه می کاوند

در اين تاريکی  قلبم سايه ام نيز مرا از خود نميداند

پر از مرگم پر از افسون

مرا از از خود گريزی نيست

نگاهم رو به تاريکيست

نظرات ()

من به اين تاريکی ,

من به اين مهر سکوت

من به ما

من به فرسودگی ذهن خودم معترضم

که چرا  شوق اغاز مرا ,

و منی چون من را

 زخودم دزديدند

به کجا برگردم

حق برگشتن را  زتنم دزديدند

سفر ايينه هم رنگی نيست

خواب رنگين مرا دزديدند

نظرات ()