پايان

پس از اون عاشقی از تو

نمی شه ديگه غافل شد

با اون ديوونگی ها که

نمی شه ديگه عاقل شد

تنها ترينم!!

منتظر شکستن سکوتت بودم که به واژه های بی قرار معنا دهی و به انتظاری

ابدی پايان دهی.

هر اغازی پايانی دارد .ارزو می کردم راهی که با عشق شروع کردم پايانی نداشته باشد راهی که  دليلش تو بودی.برايت نوشتم و برايت سرودم اما

((ميروم زيرا که بايد رفت

ديگر ان تاب و توانی نيست))

اما دليل زندگی:

دانی از زندگی چه می خواهم؟من تو باشم......تو........پای تا سر تو, زندگی

گر هزار باره بود ,بار ديگر تو...بار ديگر تو.

 

از همه شما دوستای عزيزم  که اين ۱ سال و نيم همراه و

همسفرم بوديد متشکرم.

از دوست خوبم مهدی( وبلوگ کيان ) که مشوقم تو باز کردن اين خانه ی عشق بود ممنونم.

 

                      بعد از دل را به ذکر داستانها مينهم

                      شعر را می بوسم و وندر کنارش مينهم

                      خسته گرديدم دگر با وزن و شعر و قافيه

                      می زنم من قيد شعر و زين اسارت می رهم

 

 

                                                                                        خدانگهدار

                                                                                       نازبانو ۱۴/۹/۸۱

 

 

 

  
نویسنده : نازبانو ; ساعت ۱:۱٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٥ آذر ،۱۳۸٢