شاه بيت غزل خودت بودی


غزلی افريدم از گلها
يک غزل چون خود خودت زيبا
از تو گفتم از ان زمستانی
که تو مجنون شدی و من ليلا
از زمانی که پرده ها افتاد
از خودم وز دلم که شد شيدا
شاه بیت غزل خودت بودی
پس از ان همه حکایت دلها
قصه ی ما شبیه دیروز است
قصه ی سیب و ادم و حوا
مصرع اخر غزل این بود
مصرع چون خود خودت زیبا


  
نویسنده : نازبانو ; ساعت ۱۱:۱٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ آذر ،۱۳۸۱